پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن

  1. شمارهٔ ۱۲خواهی که به عقبی به بقایی برسی
  2. شمارهٔ ۱۳رعنائی و نازکی رها باید کرد
  3. شمارهٔ ۱۴کو راه‌روی که ره‌نوردش گویم؟
  4. شمارهٔ ۱۵جان را که ز تن رحیل می‌باید کرد
  5. شمارهٔ ۱۶تا چند ز نیستی و هستی ای دل
  6. شمارهٔ ۱۷جانی دگر است و جان‌فزایی دگر است
  7. شمارهٔ ۱۸آن گنج که من در طلب آن گنجم
  8. شمارهٔ ۱۹مرغ دل من که بود چون شیدایی
همه‌ی باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.