پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن

  1. شمارهٔ ۶تا چند زنی ای دلِ برخاسته جوش
  2. شمارهٔ ۷تا چشم ز دیدارِ جهان در بستیم
  3. شمارهٔ ۸ای دل شب و روز چند جوشی، بنشین
  4. شمارهٔ ۹تا کی زنی ای دل خسته جوش
  5. شمارهٔ ۱۰ای دل به سخن مگرد در خون پس ازین
  6. شمارهٔ ۱۱گر بحرنهای، ز جوش بنشین آخر
  7. شمارهٔ ۱۲گر نام ونشان من توانستی بود
  8. شمارهٔ ۱۳چون لوح دل از دو کون بستردم من
همه‌ی باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.