پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن

  1. شمارهٔ ۸ای دل شب و روز چند جوشی، بنشین
  2. شمارهٔ ۹تا کی زنی ای دل خسته جوش
  3. شمارهٔ ۱۰ای دل به سخن مگرد در خون پس ازین
  4. شمارهٔ ۱۱گر بحرنهای، ز جوش بنشین آخر
  5. شمارهٔ ۱۲گر نام ونشان من توانستی بود
  6. شمارهٔ ۱۳چون لوح دل از دو کون بستردم من
  7. شمارهٔ ۱۴در فقر، سیاه پوشیم اولیتر
  8. شمارهٔ ۱۵در عشق تو از بس که خروش آوردیم
همه‌ی باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.