پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن

  1. شمارهٔ ۵ای دل چو شراب معرفت کردی نوش
  2. شمارهٔ ۶تا چند زنی ای دلِ برخاسته جوش
  3. شمارهٔ ۷تا چشم ز دیدارِ جهان در بستیم
  4. شمارهٔ ۸ای دل شب و روز چند جوشی، بنشین
  5. شمارهٔ ۹تا کی زنی ای دل خسته جوش
  6. شمارهٔ ۱۰ای دل به سخن مگرد در خون پس ازین
  7. شمارهٔ ۱۱گر بحرنهای، ز جوش بنشین آخر
  8. شمارهٔ ۱۲گر نام ونشان من توانستی بود
همه‌ی باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.