پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

مظهرالعجایب

بخش ۵۱ - بیان سر لو کشف نمودن علی علیه السلام و به عین الیقین، عالم بعلوم آن بودن

آن امیری کو بود در راه حق

برده از کلّ خلایق او سبق

خوانده او علم لدنی را تمام

بوده او در علم معنی با نظام

گفت چون حق را بدیدم در یقین

گشت کشف من همه اسرار دین

چونکه علمت یافت حق را در عیان

دان که حق با تست در معنی نهان

گر ببیند آنچه من هم دیده‌ام

یکسره و بیش و نه کم دیده‌ام

سرّ غیبی بر دلم گشته عیان

گرچه هست از دیدهٔ هر کس نهان

از نهان و آشکارا حاضرم

بر زمین و آسمانها ناظرم

چون بدیدم حق نبینم هیچ غیر

غیر را در این معانی نیست سیر

من بباطن دیده‌ام حق را یقین

دیده بگشا و بمن حق را ببین

من بعین عین خود حق بین شدم

ز آن باهل بغی اندر کین شدم

هرکه از فرمان من سر تافته

او وجود خویش بی سر یافته

هرکه با حق راست رفت ایمان برد

ورنه از شمشیر من کی جان برد

داده حق بر من بقدرت ذوالفقار

تاکشم از جان بی‌دینان دمار

من بغیر از حق نبینم هیچ چیز

زآنکه او بخشیده ما را این تمیز

هرچه حق گفته است من آن کرده‌ام

غیر حق را جمله ویران کرده‌ام

ای برادر راه حق چون شاه رو

زآنکه او در راه حق بُد پیش رو

رو چو او دین محمّد را بگیر

تا شود روز پسینت دستگیر

ادامه‌ی مظهرالعجایب

  1. بخش ۵۳ - تمثیل در فرستادن عقل و حیا و علم از حضرت عزت بحضرت آدم (ع)چون ز عزّت خلعت آدم بداد
  2. بخش ۵۴ - در بیان روح و جسم و نقصان نفس، و گرفتاری روح باو و رهائی یافتن ببرکت متابعت شاه اولیاروح تو شهباز علوی آمده است
  3. بخش ۵۵ - قصه شیخ شقیق بلخی و هارون الرشید، و بیان نمودن ربقه امام معصوم موسی کاظم علیه السلام و منصور حلاج و تمثیل آنکه آشنا بیگانه را راه به آشنائی می‬نماید و بیگانه آشنا نمی‬شودبود شیخی عابد و بس پارسا
  4. بخش ۵۶ - تمثیل در فواید خاموشی و گوش کردن پند استاد و یک جهت بودن در آن و بیان استعداد جبلی مستعدانپادشاهی بود احمد نام او
  5. بخش ۵۷ - قال النبی صلی الله علیه و آله و سلم: «من صمت نجی» صدق نبی اللههست خاموشی نشان اهل راز
  6. بخش ۵۸ - حکایت بر سبیل تمثیل در آنکه اقتدا به پیری باید نمودن و در دو عالم دستگیری داشتنبود در ملک بخارا عابدی
  7. بخش ۵۹ - موعظه در وصیت نمودن بمتابعت نبی و ولی و تنبیه اهل غفلتحبّ ایشان گیر تا ایمن شوی
  8. بخش ۶۰ - در ترک توجه به دنیی و روی آوردن بعقبی و ترغیب نمودن بمتابعت مصطفی صلی الله علیه و آلههرکه با آل پیمبر صاف نیست
همه‌ی مظهرالعجایب ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.