عطار
المقالة الثانی و العشرون
پسر گفت ای پدر این کیمیا چیست
که بی اودست می‌ندهد مرا زیست
بیان کیمیا کن تا بدانم
که بی آن دست می‌ندهد جهانم
عطار
ادامه‌ی بخش بیست و دوم
- (۱) حکایت افلاطون و اسکندرفلاطون آنکه استاد جهان بود
- (۲) حکایت آن بزرگ با خواجه علی طوسیبزرگی هم نکودل هم نکو عقل
- (۳) حکایت آن دیوانه که ازو پرسیدند که درد چیستیکی پرسید ازان دیوانه مردی
- (۴) حکایت آن طفل که با مادر ببازار آمد و گم شدزنی آورد طفلی را ببازار
- (۵) حکایت یوسف علیه السلام و نظر کردن او در آینهمگر یوسف در آئینه نگه کرد
- (۶) حکایت احمد غزالیبه پیش پاک بازان دلفروز
- (۷) حکایت ابوعلی فارمدیچنین دادند ره بینان دمساز
- (۸) سؤال کردن سائل از مجنونبمجنون گفت آن یاری ز یاری
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.