پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۲۱

ای ز سودای تو دل شیدا شده

زآتش عشق تو آب ما شده

عاشقان در جست و جویت صد هزار

تو چو دری در بن دریا شده

از میان آب و گل برخاسته

در میان جان و دل پیدا شده

عاشقان را بر امید روی تو

خون دل پالوده و جانها شده

تو ز جمله فارغ و مشغول خویش

خود به عشق خویش ناپروا شده

دیده روی خویشتن در آینه

بر جمال خویشتن شیدا شده

ما همه پروانهٔ پر سوخته

تو چو شمع از نور خود یکتا شده

یوسف اندر ملک مصر و سلطنت

دیدهٔ یعقوب نابینا شده

گم شدم در جست و جویت روز و شب

چند بازت جویم ای گم ناشده

چون دل عطار در عالم دلی

می‌نبینم از تو خون پالا شده

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۲۳ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده
  2. غزل شمارهٔ ۷۲۴ای ز صفات لبت عقل به جان آمده
  3. غزل شمارهٔ ۷۲۵ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده
  4. غزل شمارهٔ ۷۲۶در راه تو مردانند از خویش نهان مانده
  5. غزل شمارهٔ ۷۲۷ای جهانی خلق حیران مانده
  6. غزل شمارهٔ ۷۲۸ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده
  7. غزل شمارهٔ ۷۲۹منم از عشق سرگردان بمانده
  8. غزل شمارهٔ ۷۳۰ای زلف تو دام ماه افکنده
همه‌ی غزلیات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.