پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۲۳

ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده

وی روز من بی روی تو همچون شب تار آمده

ای مه غلام روی تو گشته زحل هندوی تو

وی خور ز عکس روی تو چون ذره در کار آمده

ای در سرم سودای تو جان و دلم شیدای تو

گردون به زیر پای تو چون خاک ره خوار آمده

جان بنده شد رای تورا روی دل‌آرای تو را

خاک کف پای تو را چشمم به دیدار آمده

چون بر بساط دلبری شطرنج عشقم می‌بری

گشتم ز جان و دل بری ای یار عیار آمده

تا نرد عشقت باختم شش را ز یک نشناختم

چون جان و دل درباختم هستم به زنهار آمده

ای جزع تو شکر فروش ای لعل تو گوهر فروش

ای زلف تو عنبر فروش از پیش عطار آمده

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۲۵ای اَز شراب غفلت مست و خراب مانده
  2. غزل شمارهٔ ۷۲۶در راه تو مردانند از خویش نهان مانده
  3. غزل شمارهٔ ۷۲۷ای جهانی خلق حیران مانده
  4. غزل شمارهٔ ۷۲۸ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده
  5. غزل شمارهٔ ۷۲۹منم از عشق سرگردان بمانده
  6. غزل شمارهٔ ۷۳۰ای زلف تو دام ماه افکنده
  7. غزل شمارهٔ ۷۳۱ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده
  8. غزل شمارهٔ ۷۳۲ای جان ما شرابی از جام تو کشیده
همه‌ی غزلیات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.