پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بلبل نامه

بخش ۹ - جواب دادن بلبل باز را و استغنا نمودن او

جوابش داد هشیار سخنگوی

مگو ما را از این معنی بر این روی

برو ما را سر و سودای کس نیست

ز عشقم یک نفس پروای کس نیست

تو هرگز بر کسی عاشق نبودی

هنوز آتش نهٔ مانند دودی

تو نادر بی خودی بیخود نمانی

تو قدر عاشقان هرگز ندانی

شراب عاشقی آن کس کند نوش

که یاد غیر را سازد فراموش

مرا معذور می‌دار ای خداوند

که عاشق نشنود از عاقلان پند

مقام عاشقان بالای عقل است

طریق عاقلی در عشق جهل است

سلیمان را بگو ای نور یزدان

عنان حکم خود از ما بگردان

ترا بر ما از آن دست ستم نیست

که بر دیوانه و عاشق قلم نیست

ادامه‌ی بلبل نامه

  1. بخش ۱۱ - عجز آوردن بلبل به پیش باز و دستوری طلبیدن اوبدو گفت ای تو هم نیش و توهم نوش
  2. بخش ۱۲ - پیغام فرستادن بلبل به‌دست باد صبا و اشتیاق او به گلچو می‌رفتند بر بالای کهسار
  3. بخش ۱۳ - فغان کردن گل در هجر بلبل و شکایت از روزگارنسیم صبحدم آمد به گلشن
  4. بخش ۱۴ - آوردن باز بلبل را و خدمت نمودن او و مدح سلیمان گفتن و عذر آوردن اوچو باز آمد به درگاه سلیمان
  5. بخش ۱۵ - منع کردن سلیمان بلبل را از خوردن شراب و فواید آنسلیمان گفت ای مرغ سخندان
  6. بخش ۱۶ - حکایت هاروت و ماروتشنیدی قصهٔ هاروت و ماروت
  7. بخش ۱۷ - گفتار بلبل به حضرت سلیمان که یا نبی الله مستی ما از جام معنی است نه از می صورتجوابش داد بلبل کای پیمبر
  8. بخش ۱۸ - تمثیل آوردن بلبل منصور و اناالحق گفتن او را در حالت عشقاز آن یک جرعه می‌دادند منصور
همه‌ی بلبل نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.