پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بیان الارشاد

بخش ۱۳ - در بیان نمایش و روش و کشش

کسی کو صاحب این درد باشد

درونش از دو عالم فرد باشد

هر آنکو طالب این کار نبود

مقامش اندرین ره یار نبود

نمایش باشد از اول قدمگاه

پس آنگه گردشش باشد بناگاه

چو گردید او روش پیدا کند زود

چنان کاندر طریقت شرع فرمود

پس آنگاهی کشش در پیش آید

ز پیش مال و جاه خود برآید

چو صدیقان ره درویش گردد

عدو مال و جاه خویش گردد

شریعت را شعار خویش سازد

دوای درد و کار خویش سازد

بیک سنت مخالف چون نگردد

ز دست نفس خود در خون نگردد

روش از راه شرع آید فرا دید

کشش زان اصل و فرع آید فرادید

حقیقت راه حق میدان که شرعست

اساس بندگی زان اصل و فرع است

چو او در راه حق هشیار باشد

کشش خود دایماً در کار باشد

شریعت را چو شد منقاد و بنده

شود معلوم آن هر دو رونده

که یک جذبه ورا چندین کشش کرد

که در صد قرن نتوان آن روش کرد

چو او را در شریعت پرورش بود

یقین دان اوّل و آخر کشش بود

ادامه‌ی بیان الارشاد

  1. بخش ۱۵ - در بیان خرقه ارادت فرمایدنخستین قسم را گویند ارادت
  2. بخش ۱۶ - در بیان ریاضت فرمایدیکی دلقی و دو نان و سجاده
  3. بخش ۱۷ - در بیان رعایت ادب فرمایداساس راه دین را بر ادب دان
  4. بخش ۱۸ - در بیان نصیحت و نگاهداشت صحبتز عهد خویش داد خویش بستان
  5. بخش ۱۹ - در تحقیق صحبت فرمایدبپای عشق باید رفتن این راه
  6. بخش ۲۰ - در تحقیق مقامات اهل سلوکمراد رهروان در فعل و طاعات
  7. بخش ۲۱ - در بیان اقسام اهل ایماننخستین عام وانگه خاص باشد
  8. بخش ۲۲ - در بیان نیستی و «موتواقبل ان تموتوا»چو در بند خودی افتاد بنده
همه‌ی بیان الارشاد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.