پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بیان الارشاد

بخش ۱۵ - در بیان خرقه ارادت فرماید

نخستین قسم را گویند ارادت

که بستانند از اهل سعادت

چنین خرقه ز دست شیخ پوشند

بجان در راه تعظیمش بکوشند

ز دست هیچکس پوشید نتوان

چنین خرقه یقین در راه اخوان

بترک اسم دارد قسم ثانی

چو درویشی همی باید که دانی

ز دست هر که نیکو حال باشد

عدوی نفس و جاه و مال باشد

توان پوشیدن و شاید نگهداشت

فتوح روزگار خویش انگاشت

ادامه‌ی بیان الارشاد

  1. بخش ۱۷ - در بیان رعایت ادب فرمایداساس راه دین را بر ادب دان
  2. بخش ۱۸ - در بیان نصیحت و نگاهداشت صحبتز عهد خویش داد خویش بستان
  3. بخش ۱۹ - در تحقیق صحبت فرمایدبپای عشق باید رفتن این راه
  4. بخش ۲۰ - در تحقیق مقامات اهل سلوکمراد رهروان در فعل و طاعات
  5. بخش ۲۱ - در بیان اقسام اهل ایماننخستین عام وانگه خاص باشد
  6. بخش ۲۲ - در بیان نیستی و «موتواقبل ان تموتوا»چو در بند خودی افتاد بنده
  7. بخش ۲۳ - در تحقیق و بیان ارواح خاص الخاصدر آن شب خواجهٔ ما شد بمعراج
  8. بخش ۲۴ - در توحید و در بیان آنکه باب توبه نبندد که موجب ختم ولایت نباشدخداوند جهان دانای اکبر
همه‌ی بیان الارشاد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.