علی اشتری
شمارهٔ ۱۰۸ - مردی و مردمی
دلم رمیده ز دیدار مردم است امروز
که مردی همه در مردمان گم است امروز
ز مردمان، طمع مردمی چه میداری
که شاهد همه رو به صفت دم است امروز
عجب مدار که خون میچکد ز مردم چشم
که هرچه میکشم از دست مردم است امروز
امید مردمی، از مردمان چه میجوئی؟
که طینت همه چون طبع کژدم است امروز