پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۱۵

چون صبح درآمد به جهان‌افروزی

معشوقه به گاه رفتن از دلسوزی

می‌گفت و گری که با من غم روزی

صبحا ز شفق چون شفقت ناموزی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۱۷هرکو به مواظبت بخواند چیزی
  2. رباعی شمارهٔ ۴۱۸ای نوبت تو گذشته از چرخ بسی
  3. رباعی شمارهٔ ۴۱۹دی درویشی به راز با همنفسی
  4. رباعی شمارهٔ ۴۲۰با دل گفتم که‌ای همه قلاشی
  5. رباعی شمارهٔ ۴۲۱تا چند ز جان مستمند اندیشی
  6. رباعی شمارهٔ ۴۲۲ای پیش کفت جود فلک زراقی
  7. رباعی شمارهٔ ۴۲۳ای نسبت تو هم به نبی هم به علی
  8. رباعی شمارهٔ ۴۲۴کو آنکه ز غم دست به جایی زدمی
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.