پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۹۵

گر شعر در مراد می‌بگشادی

یا کار کسی به شعر نوری دادی

آخر به سه چار خدمتم صدر جهان

از ملک چنان یک صله بفرستادی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۹۷با دل گفتم گرد بلا می‌گردی
  2. رباعی شمارهٔ ۳۹۸در کفر گریزم ار تو ایمان گردی
  3. رباعی شمارهٔ ۳۹۹دی در چمن آن زمان که طوفی کردی
  4. رباعی شمارهٔ ۴۰۰جانا بر نور شمع دود آوردی
  5. رباعی شمارهٔ ۴۰۱دیروز که در سرای عالی بودی
  6. رباعی شمارهٔ ۴۰۲گر همت من دل به جهان برنهدی
  7. رباعی شمارهٔ ۴۰۳هر شب بت من به وقت باد سحری
  8. رباعی شمارهٔ ۴۰۴کویی که درو مست و بهش درگذری
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.