پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۰۴

کویی که درو مست و بهش درگذری

زنهار به خاک او به حرمت نگری

نیکو نبود که از سر بی‌خبری

تو زلف بتان و چشم شاهان سپری

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۰۶دل سیر نگرددت ز بیدادگری
  2. رباعی شمارهٔ ۴۰۷با دلبرم از زبان باد سحری
  3. رباعی شمارهٔ ۴۰۸ای دل بنشین به عافیت کو داری
  4. رباعی شمارهٔ ۴۰۹مسعود قزل مست نه‌ای هشیاری
  5. رباعی شمارهٔ ۴۱۰گفتی که به هر قطعه مرا هر باری
  6. رباعی شمارهٔ ۴۱۱ای دل به غم عشق بدین دشواری
  7. رباعی شمارهٔ ۴۱۲بر سنگ قناعت ار عیاری داری
  8. رباعی شمارهٔ ۴۱۳در بنده به دیدهٔ دگر می‌نگری
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.