پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۶۵

گر هیچ سعادتم رساند بر تو

جان پیش کشم مباش گو در خور تو

گاهی چو زمین بوسه دهم بر پایت

گاهی چو فلک گردم گرد سر تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۶۷آن صبر که حامی منست از غم تو
  2. رباعی شمارهٔ ۳۶۸دورم ز قرار و خواب از دوری تو
  3. رباعی شمارهٔ ۳۶۹جان درد تو یادگار دارد بی‌تو
  4. رباعی شمارهٔ ۳۷۰دست تو که جود در سجود آید ازو
  5. رباعی شمارهٔ ۳۷۱آن دل که نشان نیست مرا در بر ازو
  6. رباعی شمارهٔ ۳۷۲آن بت که به دست غم گرفتارم ازو
  7. رباعی شمارهٔ ۳۷۳کسری که کمان عدل او کرد به زه
  8. رباعی شمارهٔ ۳۷۴چون باز کنی ز زلف پرتاب گره
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.