پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۶۱

آن ماه که ماه نو سزد یارهٔ او

خورشید می نشاط نظارهٔ او

چون گیرد عکس از لب می‌خوارهٔ او

سر برزند از مشرق رخسارهٔ او

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۶۳رفتم چو نماند هیچ آبم بر تو
  2. رباعی شمارهٔ ۳۶۴دستی نه که گستاخ بکوبد در تو
  3. رباعی شمارهٔ ۳۶۵گر هیچ سعادتم رساند بر تو
  4. رباعی شمارهٔ ۳۶۶دل هرچه ز بد دید پسندید از تو
  5. رباعی شمارهٔ ۳۶۷آن صبر که حامی منست از غم تو
  6. رباعی شمارهٔ ۳۶۸دورم ز قرار و خواب از دوری تو
  7. رباعی شمارهٔ ۳۶۹جان درد تو یادگار دارد بی‌تو
  8. رباعی شمارهٔ ۳۷۰دست تو که جود در سجود آید ازو
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.