پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۳۱

چون پای همی تحفه برد هر جایم

وز پای به پای آمدنی می‌آیم

دستم شکند فلک من این را شایم

آری چو گزیز نیست باری پایم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۳۳دی یک دو قدح شراب صافی خوردیم
  2. رباعی شمارهٔ ۳۳۴سبحان‌الله غمی به پایان نبریم
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳۵با گل گفتم چون به چمن برگذریم
  4. رباعی شمارهٔ ۳۳۶اندیشهٔ انتقام چون جزم کنیم
  5. رباعی شمارهٔ ۳۳۷ای دل چو غم نوت دهد چرخ کهن
  6. رباعی شمارهٔ ۳۳۸ماییم و صراحی و شراب روشن
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳۹باغیست چو نوبهار از رنگ خزان
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴۰ای دل مگذار عمر چون بی‌خبران
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.