پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۷

با آنکه غم عشق تو از من جان برد

وان جان به هزار درد بی‌درمان برد

تا دسترسی بود مرا در غم تو

انگشت به هیچ شادیی نتوان برد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۹موری که به چاه شست بازی گذرد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۰آن کو به من سوخته خرمن نگرد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۱سی سال درخت بخت من بار آورد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۲در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۳روی تو که شمع لاله زو درگیرد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۴گر دست غم تو دامن من گیرد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۵روی تو به دلبری جهان می‌گیرد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۶رایت که جهان به پشت پای اندازد
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.