پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۰

آن کو به من سوخته خرمن نگرد

رحم آرد اگر به چشم دشمن نگرد

آن را که به عشق رغبتی هست، کجاست؟

تا رنجه شود نخست و در من نگرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۲در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۳روی تو که شمع لاله زو درگیرد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۴گر دست غم تو دامن من گیرد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۵روی تو به دلبری جهان می‌گیرد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۶رایت که جهان به پشت پای اندازد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۷خاک قدم تو تاج خورشید ارزد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۸جانا غم تو به هر عطایی ارزد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۹رای تو که صلح روز ملک انگیزد
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.