پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۲

در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد

با چند هنر کز چو منی نگزیرد

خورشید فراغتم فرو می‌میرد

بوطالب نعمه کو که دستم گیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۴گر دست غم تو دامن من گیرد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۵روی تو به دلبری جهان می‌گیرد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۶رایت که جهان به پشت پای اندازد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۷خاک قدم تو تاج خورشید ارزد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۸جانا غم تو به هر عطایی ارزد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۹رای تو که صلح روز ملک انگیزد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۰روزی که خرد سرشک رنگین ریزد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۱تشریف هوای تو به هر جان نرسد
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.