انوری
شمارهٔ ۲۲ - فی‌الهجا
گفته بودی که کاه و جو بدهم
چون ندادی از آن شدم در تاب
بر ستوران و اقربات مدام
کاه کهتاب باد و جو کشکاب
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۲۴ - ایضا شراب خواهدمن و نگار من امروز هر دو رگ زده‌ایم
- شمارهٔ ۲۵ - مطایبهدستار خوان بود ز دو گز کم به روستا
- شمارهٔ ۲۶ - در شکایت زمان و حبس مجدالدین ابوالحسن عمرانیگرچه در دور تو ای دریادل کان دستگاه
- شمارهٔ ۲۷ - در قناعت و صبر گویدای بس که جهان جبهٔ درویش گرفته
- شمارهٔ ۲۸ - در شکر و قناعت گویددرین دو روزه توقف که بو که خود نبود
- شمارهٔ ۲۹ - در مطایبه گویدزهی نم کرمت در سخا بهارانگیز
- شمارهٔ ۳۰ - در تعریف کتاب مقامات قاضی حمیدالدینهر سخن کان نیست قرآن یا حدیث مصطفی
- شمارهٔ ۳۱ - صاحب ناصرالدین را مدح گویدای سرافرازی که از یک سعی تو
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.