انوری
شمارهٔ ۲۰۵ - در هجای بخیلی گفته
ممسکی جست مر مرا در بلخ
که همه شهر اندر آن بندند
تا ببینند خواجه کجاست
کس ندیدست و جمله خرسندند
من ندیدم ولیک تا نه چرا
می‌ببرند تا بپیوندند
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۲۰۷ - شراب خواهدسرورا از می سخاوت تو
- شمارهٔ ۲۰۸ - لغزیکی و پنج و سی وز بیست نیمی
- شمارهٔ ۲۰۹ - در مدیحصاحبا دین و ملک بی‌تو مباد
- شمارهٔ ۲۱۰دوستی در سمر کتابی داشت
- شمارهٔ ۲۱۱ - شراب خواهدپنج قالاشیم در بیغوله‌ای
- شمارهٔ ۲۱۲بیخ دو غماز برانداختند
- شمارهٔ ۲۱۳ - در وصل سرای مجدالدین ابوالحسنای نمودار آفتاب بلند
- شمارهٔ ۲۱۴به خدایی که دست قدرت او
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.