امیر معزی
شمارهٔ ۹۷
از درگه تو ملوک را تاج آید
در همّت تو هزار معراج آید
توقیع تو چون به دست محتاج آید
چون‌کعبه بود که بیش حُجاج آید
امیر معزی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۹۹چون آتش خاطر مرا شاه بدید
- شمارهٔ ۱۰۰حوران سپاهت ای شه شیر شکر
- شمارهٔ ۱۰۱دست مَلِک ملوکِ عالم‌ْ سنجر
- شمارهٔ ۱۰۲چون بر دل و سر نهم دو دست ای دلبر
- شمارهٔ ۱۰۳ای رفته ز خانه مدتی سوی سفر
- شمارهٔ ۱۰۴چون نرگس اگر نهیم در خاکستر
- شمارهٔ ۱۰۵هستند به بزمت ای شه شیر شکار
- شمارهٔ ۱۰۶شاها خردت هست به می خوردن یار
درباره‌ی امیر معزی
امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.