امیر معزی
شمارهٔ ۹۴
دجله ملکا زمان زمان بفزاید
تا با تو به جود اخویش‌ا پهلو ساید
چون دجله هزار اگر تو را پیش آید
در جنب دل تو قطره‌ای ننماید
امیر معزی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۹۶سلطان جهان برکیارق باید
- شمارهٔ ۹۷از درگه تو ملوک را تاج آید
- شمارهٔ ۹۸شاها چو دلت در صف تدبیر آید
- شمارهٔ ۹۹چون آتش خاطر مرا شاه بدید
- شمارهٔ ۱۰۰حوران سپاهت ای شه شیر شکر
- شمارهٔ ۱۰۱دست مَلِک ملوکِ عالم‌ْ سنجر
- شمارهٔ ۱۰۲چون بر دل و سر نهم دو دست ای دلبر
- شمارهٔ ۱۰۳ای رفته ز خانه مدتی سوی سفر
درباره‌ی امیر معزی
امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.