امیر معزی
شمارهٔ ۸
خورشید چو بیند ای مَلَک راٰی تو را
وین فَرّ و جمالِ عالم آرای تو را
جوینده شود بزمگه و جایِ تو را
تا سجده بَرَد خاک‌ِ کفِ پای تو را
امیر معزی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۰ای شاه چو بیند آسمان رای تو را
- شمارهٔ ۱۱بر خلق توراست پادشاهی ملکا
- شمارهٔ ۱۲در زلف تو آویخته دلبندی ها
- شمارهٔ ۱۳ای جام تو آب و آتش ناب شراب
- شمارهٔ ۱۴یازنده‌تر از روزشماری ای شب
- شمارهٔ ۱۵تا شاه نشاط دجله کردست امشب
- شمارهٔ ۱۶کوه از صف ترکان ملک گردد پست
- شمارهٔ ۱۷ای شاه زمین بر آسمان داری تخت
درباره‌ی امیر معزی
امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.