پرش به محتوای اصلی
امیر معزی امیر معزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

ای شاه زمین بر آسمان داری تخت

سست است عدو تا تو کمان داری سخت

حمله سبک آری وگران داری لخت

پیری تو به تدبیر و جوان داری بخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹بر خاک سر کوی تو ای عشق پرست
  2. شمارهٔ ۲۰تا شاه گشاده دست بر تخت نشست
  3. شمارهٔ ۲۱این ابر که دُرّ شاهوار آوردست
  4. شمارهٔ ۲۲گر خصم نخواست از حسد کار توراست
  5. شمارهٔ ۲۳گر نور مه و روشنی شمع توراست
  6. شمارهٔ ۲۴شاها همه آشوب ز بدخواه تو خاست
  7. شمارهٔ ۲۵شاها اثر صبوح کاری عجب است
  8. شمارهٔ ۲۶ای شاه به دولت از جهان بهر توراست
همه‌ی رباعیات ←

امیر معزی درباره‌ی امیر معزی

امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.