امیر معزی
شمارهٔ ۱۹
بر خاک سر کوی تو ای عشق پرست
تنها نه منم فتاده شوریده و مست
چون من به سر کوی تو صد عاشق هست
از پای بیفتاده و جان بر کف دست
امیر معزی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۱این ابر که دُرّ شاهوار آوردست
- شمارهٔ ۲۲گر خصم نخواست از حسد کار توراست
- شمارهٔ ۲۳گر نور مه و روشنی شمع توراست
- شمارهٔ ۲۴شاها همه آشوب ز بدخواه تو خاست
- شمارهٔ ۲۵شاها اثر صبوح کاری عجب است
- شمارهٔ ۲۶ای شاه به دولت از جهان بهر توراست
- شمارهٔ ۲۷ای شاه زمانه بخت پیروز تو راست
- شمارهٔ ۲۸رخشنده چو مهرست ضمیری که تو راست
درباره‌ی امیر معزی
امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.