امیر معزی
شمارهٔ ۱۲
در زلف تو آویخته دلبندی ها
پیش خردت خیره خردمندی ها
در دل دارم که بندگیهات کنم
تا خود چه کنی تو از خداوندی ها
امیر معزی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۴یازنده‌تر از روزشماری ای شب
- شمارهٔ ۱۵تا شاه نشاط دجله کردست امشب
- شمارهٔ ۱۶کوه از صف ترکان ملک گردد پست
- شمارهٔ ۱۷ای شاه زمین بر آسمان داری تخت
- شمارهٔ ۱۸ای داده به تو خدای جاه پدرت
- شمارهٔ ۱۹بر خاک سر کوی تو ای عشق پرست
- شمارهٔ ۲۰تا شاه گشاده دست بر تخت نشست
- شمارهٔ ۲۱این ابر که دُرّ شاهوار آوردست
درباره‌ی امیر معزی
امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.