پرش به محتوای اصلی
امیر معزی امیر معزی

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

آن ابر که خاطرش به خاطر برق است

وان بحر که خلق در نوالش غرق است

وان شمس‌ که تاج دولتش بر فرق است

طبع و دل و همت رئیس الشرق است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳مخلوق فراوان است الله یکی است
  2. شمارهٔ ۳۴دولت‌ که همه جهان به‌سنجر دادست
  3. شمارهٔ ۳۵نور ملک ای ملک به نام تو درست
  4. شمارهٔ ۳۶آتش تیغی و تا به محشر تف توست
  5. شمارهٔ ۳۷ای شاه دل روشن تو جوشن توست
  6. شمارهٔ ۳۸ای یار چو روزگار یار من و توست
  7. شمارهٔ ۳۹دولت ‌که تو را داد به من زایل نیست
  8. شمارهٔ ۴۰تا دین باشد به جز یکی یزدان نیست
همه‌ی رباعیات ←

امیر معزی درباره‌ی امیر معزی

امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.