پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

در رهگذر باد، چراغی که توراست

ترسم که بمیرد، از فراغی که توراست

بوی جگر سوخته عالم بگرفت

گر نشنیدی زهی، دماغی که توراست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹یکدل چه کند، هزار جانبازی کرد
  2. شمارهٔ ۲۰دل دوش دم از هوای دلبر می‌زد
  3. شمارهٔ ۲۱چندانکه مجال وهم انسان باشد
  4. شمارهٔ ۲۲دردا که ز عمر مایه‌ی سود نماند
  5. شمارهٔ ۲۳تقدیر هر آنچه کردنی بود بکرد
  6. شمارهٔ ۲۴حاشا که ز دل، مهر تو آسان برود
  7. شمارهٔ ۲۵خاک قدم تو، آب خورشید بَرَد
  8. شمارهٔ ۲۶این بس، که ز چشم من گهر خواهد چید
همه‌ی رباعیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.