شمارهٔ ۲۰

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۲دردا که ز عمر مایه‌ی سود نماند
2. شمارهٔ ۲۳تقدیر هر آنچه کردنی بود بکرد
3. شمارهٔ ۲۴حاشا که ز دل، مهر تو آسان برود
4. شمارهٔ ۲۵خاک قدم تو، آب خورشید بَرَد
5. شمارهٔ ۲۶این بس، که ز چشم من گهر خواهد چید
6. شمارهٔ ۲۷دست تو، کزو گنج گهر می‌زاید
7. شمارهٔ ۲۸در بند تو بی‌وفا‌ست دل‌، چه توان کرد‌؟
8. شمارهٔ ۲۹صد پاره وجود را فرو بیخته‌اند