پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۰

ای نخل جوان درین چمن با گل و خار

چون سبزه مکن زبان درازی زنهار

سر نه چون سمن در قدم سرو و چنار

تا پیر شوی حرمت پیران میدار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۲در ملک جهان چه دیدی از عمر دراز
  2. شمارهٔ ۴۱۳در مهر علی کوش و در ایمان آویز
  3. شمارهٔ ۴۱۴آدم بطهارت و تمیز است عزیز
  4. شمارهٔ ۴۱۵عیدست بیا دل اسیری بنواز
  5. شمارهٔ ۴۱۶ساقی قدحی که شد در گلشن باز
  6. شمارهٔ ۴۱۷جان رفت و سر پریدنم نیست هنوز
  7. شمارهٔ ۴۱۸با فتنه عشق خوبرویان مستیز
  8. شمارهٔ ۴۱۹بگذر ز هوای شهوت و رغبت نفس
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.