پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۰۷

زانگونه شوی زنده بتقدیر دگر

کز سبزه جوان شد چمن و پیر دگر

آنروز که نطفه بودی ایشخص چه بود

فردا که شوی خاک همان گیر دگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۰۹آنکس که بخدمت تو تن کرد اسیر
  2. شمارهٔ ۴۱۰ای نخل جوان درین چمن با گل و خار
  3. شمارهٔ ۴۱۱حکمت ز ره دلیل و برهان آموز
  4. شمارهٔ ۴۱۲در ملک جهان چه دیدی از عمر دراز
  5. شمارهٔ ۴۱۳در مهر علی کوش و در ایمان آویز
  6. شمارهٔ ۴۱۴آدم بطهارت و تمیز است عزیز
  7. شمارهٔ ۴۱۵عیدست بیا دل اسیری بنواز
  8. شمارهٔ ۴۱۶ساقی قدحی که شد در گلشن باز
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.