پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۸۴

مرغی که ز بند غم گشادش باشد

باید که همه عمر کشادش باشد

هر حادثه یی که پیش عاقل آید

تا زنده بود پیش نهادش باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸۶هر کس که نه سر بپای دلدار نهد
  2. شمارهٔ ۳۸۷ای تازه جوان بیا و پیری بنگر
  3. شمارهٔ ۳۸۸آورد پری از گل من باد خبر
  4. شمارهٔ ۳۸۹ایخواجه ز کف رسوم حکمت مگذار
  5. شمارهٔ ۳۹۰آمد سحری بخوابم آنشاخ شکر
  6. شمارهٔ ۳۹۱آنمه بجفا ز ما برید آخر کار
  7. شمارهٔ ۳۹۲رویت چمن است صد گل آورده ببار
  8. شمارهٔ ۳۹۳گر دم نزنم فسونه گویی کم گیر
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.