پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۸۹

ایخواجه ز کف رسوم حکمت مگذار

تا باده بود ز دست فرصت مگذار

با علت پیریت طبیعت چکند

می در کش و علت طبیعت مگذار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۱آنمه بجفا ز ما برید آخر کار
  2. شمارهٔ ۳۹۲رویت چمن است صد گل آورده ببار
  3. شمارهٔ ۳۹۳گر دم نزنم فسونه گویی کم گیر
  4. شمارهٔ ۳۹۴آنگل که غمش ز پادشاهی خوشتر
  5. شمارهٔ ۳۹۵یارب تو ز چشم غیر مستورم دار
  6. شمارهٔ ۳۹۶یارب گنهم ببخش و عذرم بپذیر
  7. شمارهٔ ۳۹۷یارب تو مراد من غمناک بر آر
  8. شمارهٔ ۳۹۸گر راز دلت نگفته باشد بهتر
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.