پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۹۱

آنمه بجفا ز ما برید آخر کار

دامن ز مصاحبت کشید آخر کار

اهلی بفغان ز زخم تیغش نامد

تا کارد باستخوان رسید آخر کار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹۳گر دم نزنم فسونه گویی کم گیر
  2. شمارهٔ ۳۹۴آنگل که غمش ز پادشاهی خوشتر
  3. شمارهٔ ۳۹۵یارب تو ز چشم غیر مستورم دار
  4. شمارهٔ ۳۹۶یارب گنهم ببخش و عذرم بپذیر
  5. شمارهٔ ۳۹۷یارب تو مراد من غمناک بر آر
  6. شمارهٔ ۳۹۸گر راز دلت نگفته باشد بهتر
  7. شمارهٔ ۳۹۹زنهار بغیبت از کسی نام مبر
  8. شمارهٔ ۴۰۰هر چند که تنگدستی ای شاخ بهار
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.