پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۴۷

ما را ز حسین تشنه چون یاد آید

از هر بن مو هزار فریاد آید

آیا فلک این تحملش بود کزو

بر آل علی اینهمه بیداد آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۹هر چند به حکمت شده یی فرد و وحید
  2. شمارهٔ ۳۵۰گر خرقه عارفان بصد چاک بود
  3. شمارهٔ ۳۵۱هر جانوری که در جهان باشد و بود
  4. شمارهٔ ۳۵۲گر مال خدا دهی تباهی ببرد
  5. شمارهٔ ۳۵۳افراط طعام هر که غمناک کند
  6. شمارهٔ ۳۵۴صایم بود آنکه خاطری شاد کند
  7. شمارهٔ ۳۵۵حج یافت کس کزو کس آزار ندید
  8. شمارهٔ ۳۵۶زنهار مگو فرشته امکان نبود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.