پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

رباعیات طنز

شمارهٔ ۴

انگشتر التفاتی ایدوست رسید

ایزد نکند از تو مرا قطع امید

انگشت رضا به چشم و جانم بنهاد

در حلقه بندگی شدم چون خورشید

ادامه‌ی رباعیات طنز

  1. شمارهٔ ۶تا از می عشق جرعه نوش تو شدم
  2. شمارهٔ ۷ - دست بنده و خلخالچون شد دل و جانم از نگاهی مستت
  3. شمارهٔ ۸ای آنکه به هجران تو از جان سیرم
  4. شمارهٔ ۹ - سیبای قد تو در گلشن جان نخل امید
  5. شمارهٔ ۱۰ای آنکه ترا پنجه شیری باشد
  6. شمارهٔ ۱۱ - بازوبندای آنکه قضا رنجه ز نیروی تو شد
  7. شمارهٔ ۱۲ای آنکه بدرگاه غمت رو کردم
  8. شمارهٔ ۱۳ - سوزنای یار عزیز و دلبر سیمین تن
همه‌ی رباعیات طنز ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.