ادیب الممالک
شمارهٔ ۷ - دست بنده و خلخال
چون شد دل و جانم از نگاهی مستت
دل شد که چو دست بند بوسد دستت
جان نیز بهم چشمی دل شد خلخال
وز چشم برون آمده شد پابستت
ادیب الممالک
ادامه‌ی رباعیات طنز
- شمارهٔ ۹ - سیبای قد تو در گلشن جان نخل امید
- شمارهٔ ۱۰ای آنکه ترا پنجه شیری باشد
- شمارهٔ ۱۱ - بازوبندای آنکه قضا رنجه ز نیروی تو شد
- شمارهٔ ۱۲ای آنکه بدرگاه غمت رو کردم
- شمارهٔ ۱۳ - سوزنای یار عزیز و دلبر سیمین تن
- شمارهٔ ۱۴ای آنکه دلت ز هجر غمناک شده
- شمارهٔ ۱۵ - پیراهنپیراهنی از برگ سمن نازکتر
- شمارهٔ ۱۶چون پیراهن ز دست محبوب آید
درباره‌ی ادیب الممالک
محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.