پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مثنویات

شمارهٔ ۱۵

زمین گرد است مانند گلوله

نیوتن کرده واضح این مقوله

اگر چه گفته فیثاغورث از پیش

نبودش حجتی بر گفته خویش

نیوتن قول خود را با دلائل

بیان کرده ولله در قائل

دلیل اولینش گردی آب

به دریا اندر آوین نکته دریاب

که بحر از بر فزونتر هست بیشک

به حجت تابع افزون شد اندک

کی کو بیند، یم را بساحل

شود از دور با کشتی مقابل

نخست از پیکر کشتی در آن یم

نبیند هیچ غیر از نوک پرچم

چو آید پیشتر بیند اصولش

ز روی نسبت افزایش بطولش

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۱۷آن شنیدم که روبهی عیار
  2. شمارهٔ ۱۸ - در ستایش آب شلف معدنی تنکابنآفریننده شفا و مرض
  3. شمارهٔ ۱۹آن شنیدم که گفت پشه به کیک
  4. شمارهٔ ۲۰بنام ایزدان امشاسپندان
  5. شمارهٔ ۲۱ای تازه عروس مهربانم
  6. شمارهٔ ۲۲بشنو از من داستان مختصر
  7. شمارهٔ ۲۳ - شرایط قضاوتکسی بر حکم بین الناس بگزین
  8. شمارهٔ ۲۴ - تمثیل گرگ و برهآن لحظه که در میان خون خفت
همه‌ی مثنویات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.