پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مثنویات

شمارهٔ ۱۴ - طلیعه روزنامه نیم رسمی آفتاب

خداوندان دانش را بشارت

که از گردون بخاک آمد اشارت

ز نور آفتاب بامدادی

گشایش یافت اینک باب شادی

جریده آفتاب از مطلع نور

فشاند مشک تر به لوح کافور

رهی کز خادمان شرع پاکم

ز احمد شه نژاد تابناکم

سلیل فرخ قائم مقامم

محمد صادق است از صدق نامم

ز کلک تیره و گفتار روشن

ادیبم خوانده استادان این فن

لسان الصدقم اندر صحت ابرار

نشان از راستی دارد به گفتار

پی ترویج دین و دانش و داد

همی خواهم کنون داد سخن داد

ز یاران وطن دارم تمنی

که بی ضنت بعون الله تعالی

ز این اوراق روشن بهره گیرند

قصوری گر شود عذرم پذیرند

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۱۶این چه . . . الملک بود ای نور چشم
  2. شمارهٔ ۱۷آن شنیدم که روبهی عیار
  3. شمارهٔ ۱۸ - در ستایش آب شلف معدنی تنکابنآفریننده شفا و مرض
  4. شمارهٔ ۱۹آن شنیدم که گفت پشه به کیک
  5. شمارهٔ ۲۰بنام ایزدان امشاسپندان
  6. شمارهٔ ۲۱ای تازه عروس مهربانم
  7. شمارهٔ ۲۲بشنو از من داستان مختصر
  8. شمارهٔ ۲۳ - شرایط قضاوتکسی بر حکم بین الناس بگزین
همه‌ی مثنویات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.