پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۱۶۶ - زوال نایب السلطنه قرا گوزلو

نایب السلطنه آن کز سیرتش

صدق فرسوده ادب نالیده

هوش اصحاب هنر فرسوده

گوش ارباب خرد مالیده

آتشی نی که نیفروخت به دهر

فتنه ای نیست که نکالیده

خارخار پلتیکش چون سرو

در چمنزار جهان بالیده

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۸ابوالفتح خان ای که ایوان قدرت
  2. شمارهٔ ۱۶۹عاشق شدی عجوزه دنیا را
  3. شمارهٔ ۱۷۰ - در نکوهش شاعری که یک خان بختیاری را مدح گفته بودای ستاده به بزم تحقیقت
  4. شمارهٔ ۱۷۱ - مطایبهای ملکزاده راندم ابیاتی
  5. شمارهٔ ۱۷۲پیمان شکسته یار و، شده دهر نابکار
  6. شمارهٔ ۱۷۳گفتی ای دوست مرا با چه سمت می شمری
  7. شمارهٔ ۱۷۴به سردار اسعد بگو ای که از دم
  8. شمارهٔ ۱۷۵خلق گویندم با بار گنه بر در میر
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.