پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۹

چون عشق دل رمیده از ما بگرفت

آرام ز جان ما شکیبا بگرفت

گفتم دستم اشک بگیرد او خود

دستم بگرفت و دامنم را بگرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱افسوس که از کنار من یاری رفت
  2. شمارهٔ ۴۲دل رویش را رشک نگارستان گفت
  3. شمارهٔ ۴۳آن میر که خویش را کلامی می گفت
  4. شمارهٔ ۴۴دانی زچه شد و قف تعرض جانت
  5. شمارهٔ ۴۵هرچند پسر مرتبه عالی افتاد
  6. شمارهٔ ۴۶در عالم تنگ عرصه سفله نهاد
  7. شمارهٔ ۴۷بی روی تو جان محنت اندوز مباد
  8. شمارهٔ ۴۸تنها نه به خون این دل مفتون خسبد
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.