پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷

ای آن که به جز غم تو دل خواهم نیست

الا سرکوی تو نظر گاهم نیست

از معجز عشق هرچه داری در دل

میدانم اگرچه در دلت راهم نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹چون عشق دل رمیده از ما بگرفت
  2. شمارهٔ ۴۰ای میر که دامن دلت غم نگرفت
  3. شمارهٔ ۴۱افسوس که از کنار من یاری رفت
  4. شمارهٔ ۴۲دل رویش را رشک نگارستان گفت
  5. شمارهٔ ۴۳آن میر که خویش را کلامی می گفت
  6. شمارهٔ ۴۴دانی زچه شد و قف تعرض جانت
  7. شمارهٔ ۴۵هرچند پسر مرتبه عالی افتاد
  8. شمارهٔ ۴۶در عالم تنگ عرصه سفله نهاد
همه‌ی رباعیات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.