پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

قطعات

شمارهٔ ۳۱

گرز آن که دوش از سر غفلت به دقت خواب

سویت کشیده ام نه بوجه صواب پای

آورده ام حدیث غریبی که اعتراض

زین عذر تازه آورد اندر رکاب پای

تو قبله جهانی و رسم است این که خلق

بر قبله میکشند به هنگام خواب پای

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۳ای که هرگز نشود مست کسی
  2. شمارهٔ ۳۴شب و روزند انبای زمانه
  3. شمارهٔ ۳۵ای پسر گر هرزه خند و بی جا باشی چو گل
  4. شمارهٔ ۳۶گرچه مستی می کند از قید غم فارغ تو را
  5. شمارهٔ ۳۷اهل دنیا سخت نا اهلند گفتم ترکشان
  6. شمارهٔ ۳۸شکل ماه نو بدیدم در میان کهکشان
  7. شمارهٔ ۳۹شرط تأثیر ریاضت طینت پاک است و بس
  8. شمارهٔ ۴۰مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب
همه‌ی قطعات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.