پرش به محتوای اصلی
ابوالحسن فراهانی ابوالحسن فراهانی

قطعات

شمارهٔ ۳۴

شب و روزند انبای زمانه

بگویم کز چه معنی گر تو خواهی

بدین معنی که با هم در نفاقند

تمامی از رعیت تا سپاهی

به معنی در میانشان آن قدر بعد

که باشد از سفیدی تا سیاهی

به صورت آن چنان پیوسته با هم

که مو را در میانه نیست راهی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۶گرچه مستی می کند از قید غم فارغ تو را
  2. شمارهٔ ۳۷اهل دنیا سخت نا اهلند گفتم ترکشان
  3. شمارهٔ ۳۸شکل ماه نو بدیدم در میان کهکشان
  4. شمارهٔ ۳۹شرط تأثیر ریاضت طینت پاک است و بس
  5. شمارهٔ ۴۰مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب
  6. شمارهٔ ۴۱شعله ی شوق تو از پا ننشیند به عبث
  7. شمارهٔ ۴۲وصل بیش از هجر جان سوزد نبینی عندلیب
  8. شمارهٔ ۴۳چو بستم دیده دید از رخنه مژگان نظر رویش
همه‌ی قطعات ←

ابوالحسن فراهانی درباره‌ی ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.