مناجات شمارهٔ ۹۷

ادامه‌ی مناجات نامه

1. مناجات شمارهٔ ۹۹الهی از هیچ همه چیز توانی و از همه چیز به هیچ نمایی که گویم چنین یا چنانی تو آفرینندهٔ این و آنی.
2. مناجات شمارهٔ ۱۰۰الهی ای آنکه گردون رام تقدیر تو است و رقبهٔ عالمیان مسخر تدبیر تو است و سر سرکشان بستهٔ تو و جباران شکستهٔ تو و دوزخ زندان تو و فردوس بُستان تو و در آسمانها سلطان تو و زمین بحُکم و فرمان تو، در دلها پنهان تو، در آخرت عیان تو که عبدالله عذر بکاست اما غذر ن
3. مناجات شمارهٔ ۱۰۱الهی بفضل خود قایمی و بشکر خود شکور، بعلم عارف نزدیکی و از وهمها همه دور.
4. مناجات شمارهٔ ۱۰۲الهی عبدالله را از سه آفت نگاه دار از وساوس شیطانی و خواهشهای نفسانی و غرور نادانی.
5. مناجات شمارهٔ ۱۰۳الهی اگر عبدالله را خواهی گداخت دوزخی باید پالایش او را و اگر خواهی نواخت بهشت دیگر باید آرایش او را.
6. مناجات شمارهٔ ۱۰۴الهی کاشکی عبدالله خاک بودی تا نامش از دفتر وجود پاک بودی.
7. مناجات شمارهٔ ۱۰۵الهی اگر کاسنی تلخست از بوستان است و اگر عبدالله مُجرمست از دوستان است.
8. مناجات شمارهٔ ۱۰۶الهی چون آتش فراق داشتی دوزخ پُر آتش از چه افراشتی.