مناجات شمارهٔ ۱۰۴

ادامه‌ی مناجات نامه

1. مناجات شمارهٔ ۱۰۶الهی چون آتش فراق داشتی دوزخ پُر آتش از چه افراشتی.
2. مناجات شمارهٔ ۱۰۷الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگر او دیدار است عبدالله را با نا امیدی چه کار است.
3. مناجات شمارهٔ ۱۰۸الهی گوهر اصطفا در دامن آدم تو ریختی و گرد عصیان بر فرق ابلیس تو بیختی و این دو جنس مخالف را با هم آمیختی، از روی ادب اگر بد کردیم بر ما مگیر که گرد فتنه تو انگیختی.
4. مناجات شمارهٔ ۱۰۹الهی تو دوختی در پوشیدم و آنچه در جام ریختی نوشیدم هیچ نیامد از آنچه میکوشیدم.
5. مناجات شمارهٔ ۱۱۰الهی من غلام آن معصیتم که مرا بعذر آرد و ازآن طاعت بیزارم که مرا به عجُب آرد.
6. مناجات شمارهٔ ۱۱۱الهی گدای تو بکار خود شادان است، هر که گدای تو شد در دو عالم سلطان است.
7. مناجات شمارهٔ ۱۱۲الهی غیر از المهای تو جای شادی نیست و جُز از بندگیت روی آزادی نیست
8. مناجات شمارهٔ ۱۱۳الهی کار ااگر بگفتار است بر سر همه گویندگان تاجم و اگر بکردار است چون سلیمان بموری محتاجم