مناجات شمارهٔ ۱۱۱

ادامه‌ی مناجات نامه

1. مناجات شمارهٔ ۱۱۳الهی کار ااگر بگفتار است بر سر همه گویندگان تاجم و اگر بکردار است چون سلیمان بموری محتاجم
2. مناجات شمارهٔ ۱۱۴الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش.
3. مناجات شمارهٔ ۱۱۵الهی من کیستم که ترا خواهم چون از قیمت خود آگاهم، از هر چه می پندارم کمترم و از هر دمی که می شمارم بد ترم.
4. مناجات شمارهٔ ۱۱۶الهی بر سر از خجالت گرد داریم و در دل از حسرت درد داریم و رُخ از شرم گناه زرد داریم.
5. مناجات شمارهٔ ۱۱۷الهی از مدت ارزومندی روزی ماند و از درد فراق بدل سوزی ماند.
6. مناجات شمارهٔ ۱۱۸الهی از یادگار فردی ماند و از عُمر گذشته دردی ماند و از جسم پوسیده گردی و از حسرت بسینه آه سردی.
7. مناجات شمارهٔ ۱۱۹الهی اگر توبه به بیگناهی است پس در این جهان تایب کیست و اگر به پشیمانی است پس در جهان عاصی کیست؟
8. مناجات شمارهٔ ۱۲۰الهی صبر از من رمید و طاقت من شد سُست، تخم آرام کشتم بیقراری رُست، نه خُرسندم نه صبور و مهجورم نه رنجور